บรรยากาศการแต่งงานมุสลิม ของชาวชนบทในประเทศจีน

                                     

     ในวันแต่งงานมีการเลี้ยงโต๊ะจีน (ที่เป็นโต๊ะจีนจริง ๆ เพราะว่าเลี้ยงโดยชาวจีน ที่ประเทศจีน) เลี้ยงตั้งแต่บ่ายโมงโดยประมาณเป็นต้นไป ชุดแรกจะเป็นชุดของพวกผู้ชายที่เตรียมตัวไปละหมาด ที่นี่จะละหมาดบ่ายประมาณ 3 โมงของเมืองจีน ราวบ่าย 2 ของประเทศไทย ชุดแรกกินโต๊ะจีนแล้วก็ไปละหมาด

                                        
                                
                                
      
         จะเห็นธรรมเนียมหรือประเพณีปฏิบัติก็ไม่ ทราบ แต่ละโต๊ะจะมีหญิงสาวเป็นผู้บริการในการตักอาหาร,กับข้าวทุกชนิดให้ โดยที่แขกจะนั่งเพียง 3 ด้านของโต๊ะอาหาร และจะคีบแต่ผักไม่เห็นมีใครคีบเนื้อหรือไก่เลย

                               
                               

          ชุดที่ 2 จะเป็นชุดผู้หญิงจะมากินโต๊ะจีน เจ้าภาพจะมีการเคลียร์โต๊ะใหม่ พร้อมเสริฟอาหารชุดใหม่กับแขกชุดต่อไป เนื่องจากสถานที่ไม่อำนวย ตั้งโต๊ะได้เพียง 20 โต๊ะ ในงานนี้ต๋าโกกะว่าจะเลี้ยง 300 โต๊ะ ปาเข้าไป 300 โต๊ะกว่า
ขณะที่มีการเปลี่ยนชุดแขกจากชุดหนึ่งมาเป็นชุด 2 เจ้าบ่าวนำเจ้าสาวเข้าบ้านทางประตูใหญ่นำเข้าห้องหอ

                                
                                
                                

             พร้อมด้วยขบวนที่มาพร้อมบ่าวสาว

                                
                                

              เจ้าสาวพร้อมญาติผู้ใหญ่ฝ่ายหญิงเข้ามารอที่ห้องหอ ขณะที่เจ้าบ่าวและบ้านเจ้าบ่าวออกมาต้อนรับขับสู้แขกที่ได้เชญมาตั้งแต่บ่าย จนกระทั่งประมาณ 5 โมงเย็น ขั้นตอนกินเลี้ยงนี้เป็นขั้นตอนก่อนทำพิธีนีกะห์(แต่งงาน)                           
                               
                                
                                
                                
                                

             บรรยากาศการ กินเลี้ยง กินเลี้ยงและก็กินเลี้ยง

                                

             มาดูกันดีกว่าเขาเลี้ยงอะไรกันบ้าง
 
                               
                             

               อาหารที่ขาดไม่ได้ในทุกงานที่พบได้แก่……ไข่เค็ม

                            
        
           เมื่อละหมาดอีซาเสร็จ จะเริ่มพิธีนีกะห์(แต่งงาน)ที่บ้านหน้าห้องหอ  ที่เมืองจีนเขาแต่งกันตอนกลางคืน นะจะบอกให้ มาดูกันให้เห็นกับตา

                           

       เริ่มด้วย การอ่านซูเราะห์(ภาษาจีนยูนานทับศัพท์ว่า “หนิงจีง”) จากนักเรียนตัวเล็ก ๆ คนหนึ่ง เสียงในการอ่านสดใส ไพเราะ คงเป็นนักอ่านนักการีที่ได้รับคัดเลือกได้รับหนึ่งแล้ว แต่ว่าการอ่านไม่สามารถอ่านได้จบ เพราะนักอ่านตัวเล็กเกิดซาบซึ้งในซูเราะห์ที่อ่าน เกิดอาการร้องไห้จนไม่สามารถอ่านต่อได้ 

                          

          อิหม่ามจากสุเหร่าเมืองไคยิ่ง ซึ่งเป็นอาเขยของต๋าโก นับศักดิ์เป็นปู่ของเจ้าบ่าว ทำพิธีแต่งงานให้และกล่าวให้โอวาสคู่บ่าวสาว

                         
                         

            เจ้าบ่าวกล่าวยอมรับเจ้าสาวเป็นภรรยา
 
                          
                        
           เจ้าสาวกล่าวยอมรับเป็นภรรยาของเจ้าบ่าว

                          

             หลังจากนั้นอิหม่ามของสุเหร่าบ้านต๋าแปะยีกล่าวสรุป

                          
                          
           
           ครูใหญ่สุเหร่าบ้านต๋าแปะยีอ่านอัลกุรอ่านเป็นอันเสร็จพิธีการแต่งงาน

                          

            อาหารว่างเสริฟพร้อมน้ำชา

                          

            หน้าที่หลัก ของเจ้าบ่าวจนกระทั่งเป็นสามีถูกต้องหลักการของศาสนา คือ การเสริฟน้ำชาให้แขก  ไม่ทราบว่าเจ้าบ่าวบ้านอื่น ๆ ของเมืองนี้เขาจะมีหน้าที่แบบนี้กันหรือเปล่า
     
                             

             สุดท้ายเป็นการจัดการของชาวไทย ให้ถ่ายรูปหมู่กันระหว่างคู่สามี-ภรรยาใหม่ กับครอบครัวและญาตสนิท


ขอขอบคุณข้อมูลและภาพประกอบ
http://www.oknation.net/blog/my/2008/10/16/entry-1